ILUZJA KONCEPTÓW ODDZIELENIA

Dopóki różne koncepty są postrzegane jako jedynie prawdziwe (jedyne prawdy), dopóty pozostają one przekonaniami, które stawiają granice pomiędzy nami - integralnymi cząstkami całości połączonymi ze SOBĄ w Jedni.

W temacie z wcześniejszej notki:

ILUZJA JEST TYM,  CO DZIELI CAŁOŚĆ NA ODDZIELNE CZĘŚCI

TRWAŁOŚĆ BAŃKI MYDLANEJ

Zatrzymywanie tego, 

co nietrwałe jest 

jak łapanie delikatnych, 

tęczowo mieniących się 

baniek mydlanych... 

są tak delikatne, że 

pękają przy dotknięciu.

Bez prób zagarnięcia, 

zatrzymania ich, istnieją 

tyle, ile im jest dane. 

W tańcu z bańkami 

radość istnienia 

przejawia się sama z SIEBIE.

Nic nie jest ani dobre ani złe. 

Tak samo próby zatrzymywania 

ulotnych baniek. 

A jednak wszystko, co 

Się przejawia, ma 

swoje konsekwencje. 

Tego też Się uczy 

czyli przypomina o SOBIE.

autor grafiki John Doe 

BRAMA DO SIEBIE OTWARTA

Zaufanie i oddanie 

niewidzialnemu światłu 

świadomości, 

które jest odczuwane jako 

Miłość wszechprzenikająca, 

rozpromienia Się w Sercu 

i wskazuje drogę powrotną 

do PraDomu... 

do SIEBIE...

Pięknych podróży...

NEKTAR ISTNIENIA

Świadomość SIEBIE 

bez Miłości do SIEBIE 

(swojej pełni, jedni, całości) 

jest jak kwiat bez nektaru. 

Świadomość Siebie 

Miłością odczuwa 

tak samo, jak dzięki 

formom kwiecistym 

postrzega smugi 

SWOJEGO TAŃCA.

POWRÓT DO PRADOMU

Kiedy następuje powrót 

do PraDomu, 

przypomnienie Się ujawnia, 

że nigdy z niego nie wyszliśmy, 

że jesteśmy w nim zawsze. 

Tylko zapomnieliśmy o tym... 

zapomnieliśmy, że 

czasem 

zapominamy o SOBIE... 

WZGLĘDNE WIELKOŚCI GWIAZD

Każda gwiazda jest słońcem... tak też to słońce najbliżej nas jest gwiazdą... wśród innych gwiazd bezkresnej przestrzeni. Ta gwiazda nazywana jest Słońcem dla rozróżnienia, bo stanowi centrum układu planet i księżyców, do którego należy Ziemia.

Blask jednej gwiazdy zwanej Słońcem przysłaniający czasem blask innych gwiazd jest tym samym blaskiem, co blask wszystkich gwiazd, który jest rozpoznawalny jedynie dzięki ciemności bezkresu, z którego się wyłania.

Pięknych nocy i dni... 

grafika znaleziona w internecie

ZNACZENIE PRZEZNACZENIA

Nic nie ma żadnego znaczenia. 

Jest tylko prze-znaczenie, 

które Się jawi, u-jawnia, objawia

Świadomie...

"Na początku było słowo...", 

więc każde słowo i każda myśl 

w tym świecie- śnie 

jest początkiem (względnym) 

w każdym tu i teraz (absolutnym). 

Także początkiem nowych 

światów- snów z wiecznego 

tu i teraz Się wyłaniających.

Snów, które mogą być śnione

Świadomie...

UCZCIWOŚĆ WOBEC SIEBIE

To, czego uwarunkowany umysł nie wie i nie rozumie, budzi w nim strach i poczucie zagrożenia. Kiedy odpuszcza Się konieczność wiedzenia i rozumienia, pojawia się zaufanie nieznanemu, a strach znika. Znikają projekcje uwarunkowanego umysłu i nieznane ujawnia się. W totalnej ufności, bez zadawania pytań zaczynają pojawiać się p-odpowiedzi. I zrozumienie tego, co może być z-rozumiane.

Gdy jesteś całkowicie uczciwa/y wobec siebie, projekcje i wyobrażenia o sobie i o innych, którzy są tobą, a ty nimi... rozwiewają Się, wtedy Sen Się wyśniewa, u-jawnia, jawi... świadomie.

Gdy obrazy i słowa stają się poezją, są jak symbole ukazujące swą formą taką głębię treści i zawartości, jak studnia bez dna, z której nieustannie wypływa esencja istnienia i wciąż do niej powraca...  Zmiennością SIEBIE Się jawiąc...

ZAPOMNIENIE I PRZYPOMNIENIE

Integracja światła i ciemności

Ci, którzy zapominają

o przeszłości,

skazują się

na jej powtarzanie.

Nie chodzi więc o to,

by zapomnieć i nie pamiętać.

Lecz by być

świadomym SIEBIE.

Zdarzyło się kiedyś,

że lecąc ku światłu

po raz kolejny wybrałeś

nie patrzeć w dół.

Wybrałeś kolejne

oddzielenie,

kolejne zapomnienie...

Więc Się przypomina:

Sięgając w górę,

sięgaj także w dół.

Inaczej sięgając

tylko w górę,

oślepiony światłem

nagle możesz spaść

i nie rozumieć dlaczego.

Bo zapomniałeś...

Sięgając w górę,

sięgajmy zawsze w dół.

Bo gdy o tym pamiętamy,

Jesteśmy tu i teraz

w otwarciu, oddaniu

i wolnym przepływie

esencji Źródła...

Jak nieskończona

przestrzenność SIEBIE

rozparta bezkresem

łączącym SOBĄ wszystkie

iluzją oddzielane góry i doły

scalone w Jedni.

Bo jak tu i teraz nie ufać

SOBIE jako Jedni,

całości, którą

JESTEM?

Jak nie ufać

Wiatrom Oddechu

Źródła Źródeł?

NIESKAZITELNOŚĆ TAJEMNICY

Znasz już te chwile, 

gdy dotyka nas Prawda 

o Sobie, a my tego 

nie możemy pojąć. 

Wyzwala się wtedy 

taka niesamowita energia, 

że czujemy siebie jako 

nieskończoną przestrzeń nieznanego

i poruszenie w sobie do głębi... 

Bo coś, co przychodzi 

z zewnątrz rezonuje z tym, 

co wewnątrz. Z czymś, 

co nieskazitelne...

I nigdy nie wiadomo skąd 

i w jaki sposób pojawia się 

jakiś impuls, który otwiera

 nas na odkrycie w Sobie 

kolejnej warstwy Nieznanego

- Tajemnicy, którą 

jako Życie Jesteśmy.